Ég hata þetta!!!

Ég er að fá alltof lág laun og ég get ekki gert það!
Ég er asni stundum! Sé ekki hvað ég hef fyrir framan mig!
Mér leiðist að láta öskra á mig! Það lætur mig oftast fara að gráta, inn í mér. Sem brýst út í einrúmi.
Mig vantar mjúka koddan minn.
Ég fæ einkunnirnar mínar á morgun... 7,9,13.
Davincicode er ekki eins góð og bókin!
Ég vil ekki vera veik.
Ég elska mömmu mína.
Og pabba minn.
Og systur mínar.
Og bræður mína.
Og bestu vinkonu mína í heimi, Arnheiði.
Ég veit þið viljið mér allt það besta en stundum hlusta ég bara ekkert á ykkur. Ef ég er að gera eitthvað heimskulegt látið mig vita! Segið mér það aftur og aftur og aftur! Því ég er þrjósk og þegar ég ef ákveðið eitthvað er erfitt að láta mig breyta því!
Ef ég ætti að vera ofurhetja væri ég annaðhvort:
*Bubbles, litla barnalega stelpan sem verður að hafa bangsann sinn og kveikt á ljósinu þegar hún fer að sofa. Sú sem getur talað við íkorna. Sú sem er ljós hærð með tíkó.
*Robin, hjálparhella Batmans. Ótrúlega fimur náungi sem er töffari. Samt ekki nægur töffari til að vera aðalhetja í teiknimynd.
Ef það væri tekin mynd af almúganum tækjuð þið ekki eftir mér, kannski á doppóttu skónum mínum en annars ekki held ég.
Ég ætla að halda áfram að lesa og fara svo að sofa...